Rebel Art Space Residency

いただきます“Let’s eat!”

by Rie Takanokura (Japan)

Opening 25th August 2018 at 6 pm.
25th August – 25th September 2018
at Rebel Art Space

Rebel Art Space

ภูมิใจนำเสนอศิลปินในพำนักจากประเทศญี่ปุ่น

Rie Takanokura  ศิลปินหญิงวัย 26 ปี

จบการศึกษาสาขาภาพพิมพ์ จาก มหาวิทยาลัย tokyo zokei university ผ่านการแสดงงานนิทรรศเดี่ยวและกลุ่มมาหลายครั้ง

ในครั้งนี้ ริเอะ ได้มาเป็นศิลปินในพำนักในประเทศไทย และสร้างผลงานจากสภาพแวดล้มที่ได้มาพบเจอ จึงเกิดเป็นนิทรรศการครั้งนี้ขึ้น

Concept;

今回の展示作品は「いただきます」という、日本でご飯を食べる前に言う言葉をテーマに制作しています。

「いただきます」の意味は自分を生かすために、肉や植物あらゆる命をいただく事への感謝が込められています。タイは日本よりも命を頂戴することを感じる瞬間が多かったように感じます。日本では大抵の家庭はスーパーでカットされたお肉を使うのに対し、タイは市場が一般の人でも購入できるシステムにあるので市場での購入もできます。そこで鮮度を守るために、生きたままの鳥やお魚などを目にします。そしてその横でお肉が売られています。このように、生き物の命を頂戴することに感謝しなくてはならない事をタイの方が日本よりも多く感じました。それをテーマとしています。

ในงานนิทรรศการครั้งนี้ฉันสร้างงานตามนัยสำคัญในคำพูดประจำภาษาญี่ปุ่นที่ว่า “อิตาดาคิมัส (ITADAKI-MASU)”เราชาวญี่ปุ่นจะพนมมือและพูดสำนวนนี้ก่อนเริ่มรับประทานอาหารทุกครั้งคะ

การพูด“อิตาดาคิมัส”นั้นไม่ใช่เป็นแค่มารยาทแบบผิวเผินในสังคม แต่เป็นพฤติกรรมการแสดงออกทั้งท่าทีต่อชีวิตและความขอบคุณต่อสัตว์และพืช รวมถึงชาวนา ชาวไร่ชาวสวน ชาวประมง คนเลี้ยงสัตว์และผู้ที่ปรุงอาหาร โดยสำนึกว่าเราคร่าชีวิตไปและกำลังรับประทานเพื่อดำรงชีวิตตนเองสู่อนาคตคะ

ตอนอยู่ในเมืองไทยครั้งนี้ ฉันได้รับชั่วขณะที่รู้สึกว่าตนเองคร่าชีวิตไปอย่างนั้นบ่อยกว่าในญี่ปุ่น ในเมืองไทยมีตลาดสดใกล้ตัวเข้าถึงไม่ยากแล้วคนทั่วไปก็สามารถหาซื้อวัตถุดิบอาหารที่สดๆ เช่นปลาและสัตว์ปีกที่ยังเป็น เนื้อสัตว์ที่ยังเป็นก้อน ส่วนทางญี่ปุ่น แทบทุกครอบครัวชื้อได้แต่เนื้อสัตว์ที่ถูกตัดออกไว้หรือปลาสดแต่ไม่เป็นแล้วในซุปเปอร์มาร์เก็ต  จึงสามารถได้รับอารมณ์ต่อสิ่งมีชีวิตอย่างชัดเจนมากขึ้นแล้วยิ่งรู้สึกความขอบคุณต่อชีวิตอย่างลึกมากกว่าตอนอยู่ในญี่ปุ่น    ดิฉันวางประเด็นดังกล่าวให้เป็นธีม (Theme) สำหรับงานนิทรรศการครั้งนี้คะ

———————–

In this exhibition, I created my works according to the meaning of daily Japanese phrase “ ITADAKI-MASU ” [*There is no English equivalent for this. But I try to translate as followings ;“ I humbly receive these lives.Thank for offering thsese meals”]. Before starting to eat meal every time, we Japanese will press hands in prayer and say this phrase.

Saying “ITADAKI-MASU” before meals is not just for the superficial etiquette or

custom in society.That is both showing the attitude towards life and the gratitude to animals and plants that ‘gave their lives’ for the meal I’m about to consume, keep my life go on. It also contains the gratitude to all those involved, ranging from the hunter,farmer, grocer,transporter,seller and the ones in the kitchen who prepared the meal.

During my stay in Thailnd this time,I get the moments when I feel that I’m ‘given their lives’ more often than in Japan. In Thailand, there are local-community markets to access easily for general people. It’s possible to buy / get fresh and raw food materials. Fish and poultry is still alive. Meat is also still a lump. In Japan almost every family can get but the meat cut off already,fish that is still fresh but not alive in the supermarket. It can be more evocative to their lives and give more grateful feelings than in Japan. So I put this issue into my theme for this exhibition.

รีเอะ ทากาโนกุระ (Rie TAKANOKURA)